"Bookazine"

“BOOKAZINE” ROTEREND EN INSPIREREND

Een project waarin we gedurende het kalenderjaar 2011 tenminste 2 clubs in de week willen bezoeken om genoeg inspiratie en interactie te krijgen en te bewerkstelligen voor het te maken Bookazine. Deze publicatie zal een positieve dwarsdoosnede geven van zoveel mogelijk Nederlandse Rotaryclubs en aangeven waarom het Rotarian-zijn waardevol is, ook voor en juist voor jonge nieuwe leden! Diverse leden van al onze bezochte clubs leveren een bijdrage aan de inhoud om een zo veelzijdige blik op het Rotary-lidmaatschap te geven. Het bookazine is dan ook bij uitstek geschikt om door clubs uit te reiken aan potentieel nieuwe leden, gastsprekers en andere geinteresseerden en laat zijn hoe inspirerend, verrijkend, bijzonder, maar vooral ook leuk Rotary is. het Bookazine Roterend & Inspirerend zal in het voorjaar 2012 verschijnen. Wordt vervolgd!

VRAGENLIJST oudste leden

algemeen:

naam Kees Slingerland

leeftijd 67 jaar

classificatie Bouwadvies

lid sinds 1979
club Alphen aan den Rijn

1)	Wat kunt u zich herinneren van uw eerste kennismaking met Rotary?

De Districtsconferentie ! Die werd in dat jaar door onze club georganiseerd omdat de gouverneur lid was van de RC Alphen aan den Rijn. Ik werd als nieuweling in het organisatiecomité gezet.

De conferentie werd gehouden in het Parkrestaurant van het vogelpark Avifauna.

2)	Heeft u in uw Rotary-lidmaatschap loopbaanveranderingen t.a.v. uw classificatie meegemaakt?

In de loop van die 32 jaar veranderde mijn classificatie drie keer: van “uitvoerende bouw” naar “bouwopleidingen” en tenslotte “bouwadvies”.

3)	We zijn erg benieuwd naar mooie anekdotes, bijzondere gebeurtenissen of waardevolle herinneringen. Wat is uw Rotary-hoogtepunt?

Mijn Rotary hoogtepunt is dat ik in februari 2004 leider mocht zijn van een GSE team op bezoek in Taiwan. Een onvergetelijke ervaring in meerdere opzichten. De chinese rotarywereld, de cultuur, de natuur, het eten en drinken, enz. In één woord fantastisch !

Een bijzondere gebeurtenis, niet alleen voor mij maar voor mijn hele gezin was de deelname van mijn (toen 18-jarige) dochter aan een croisiere trip naar Israel. De zoon van het Rotarygezin waar zij logeerde werd verliefd op haar en om een lang verhaal kort te maken: ze zijn al 15 jaar gelukkig getrouwd en hebben ons drie prachtige kleinkindeen geschonken !

4)	Wat was voor u destijds bij uw start lidmaatschap een drijfveer? Zet in volgorde van belangrijkheid:

-	2. ik wilde graag lokaal de handen uit de mouwen steken

-	4. ik vond het vriendenclub-gevoel belangrijk

-	3. ik hechtte waarde aan het zakelijke netwerk en het voordeel van deze onderlinge dienstverlening

-	5. ik wilde me graag internationaal oriënteren

-	1. ik ging voor mijn eigen groei en ontwikkeling binnen Rotary

en: hoe hebben bovenstaande zaken zich in uw rotary-leven ontwikkeld als u er op terugkijkt?

5)	Heeft u een bepaalde klik met een van de jonge leden? Is er iemand onder de junioren bij wie u ervaringen op een prettige wijze kunt delen en voor wie u als een voorbeeld fungeert?

Geen bepaalde klik met een van de jongere leden.

Mijn toetreding tot de Rotary was 32 jaar geleden en het lukt me niet een geschikte foto te scannen.

We danken u voor uw medewerking! Namen van derden zullen we conform afspraak- om privacy-redenen niet noemen. Wilt u dit formulier ingevuld terugmailen naar info@goudentandem.com en graag met een foto van u in het jaar dat u lid werd (scannen?)

VRAGENLIJST jonge leden

algemeen:

naam ArJan Wille

leeftijd 34 jaar (21-02-1977)

classificatie Sport & Recreatie (Tennisleraar)

lid sinds 01-07-2011
club Alphen aan den Rijn

1)	Naast je werkzame leven heb je wellicht andere maatschappelijke functies (vrijwilligerswerk, vrijwillige bestuursfuncties, taken binnen vereniging, ouderraad, etc.) Hoe betrek je deze andere maatschappelijke inspanningen in je functioneren binnen je Rotaryclub?

Op dit moment vervul ik geen andere maatschappelijke functies meer. Dat heb ik wel ruim 15 jaar lang gedaan. O.a. diverse vrijwilligersfuncties binnen mijn tennisvereniging, bestuursfunctie bij de Koninklijke Nederlandse Lawn Tennis Bond en 12 jaar Rotaract. Ik hoop het netwerk dat ik in al die jaren heb opgebouwd te kunnen benutten om draagvlak te creëren voor acties van de club en om mogelijk nieuwe jonge leden voor de club te werven.

2)	Heb je binnen je club een (of meerdere) “spiegel(s)” gevonden? Een lid of leden met wie je diverse zaken kunt klankborden? We zijn benieuwd naar dit soort ervaringen.

De club barst van de ervaring, zowel op zakelijk gebied als met Rotary. Natuurlijk zijn er ook leden met de nodige levenservaring. Ik vind het zeer waardevol dat ik met zoveel verschillende mensen ik contact mag komen en van hun kan en mag leren. Het is ook nog eens leerzamer dan menig management training die ik tot dusver gevolgd heb.

3)	Zet in volgorde van belangrijkheid:

- ik wil graag lokaal de handen uit de mouwen steken

- ik ga voor mijn eigen groei en ontwikkeling binnen Rotary

- ik vind het vriendenclub-gevoel belangrijk

- ik wil me graag internationaal oriënteren

- ik hecht waarde aan het zakelijke netwerk en het voordeel van deze onderlinge dienstverlening

4)	we zijn benieuwd naar je eigen actieve betrokkenheid in de club op dit moment; waar ben je mee bezig, wat voor plannen heb je?

Als kersvers lid ben ik mij nog erg aan het oriënteren op de diverse activiteiten binnen onze club. Het is gelukkig een hele actieve club, want ik hou niet van stilzitten. Met 2 andere leden geef ik binnen de club invulling aan de peiler Vocational Service. Om ons te laten inspireren zijn wij in Bussum geweest voor een seminar met dit thema. Daarnaast ben ik zijdeling betrokken bij de commissie die zich bezig houdt met New Generations. Als voormalig Rotaract-lid (1996-2008) kan ik mooi een brug vormen tussen de club en onze Rotaractclub.

5)	Misschien heb je zelf een aardige anekdote, een mooi voorbeeld of een bijzondere ervaring waaruit de meerwaarde van Rotary voor jou blijkt?

Jaren geleden bezocht ik Kopenhagen. Even een paar dagen bijkomen na wat examens. Via de internationale website van Rotaract kwam ik erachter dat er ook een jubileum feest was van één van de Rotaract clubs in Kopenhagen. Ik zocht vooraf contact of ik welkom was op hun Jubileumfeest. Zo geregeld. Een van de Rotaract leden was manager bij een hotelketen. Hij regelde mijn overnachtingen en nam mij de eerste avond mee uit eten. Rotary schept een band, ook internationaal. Waar je ook komt in de wereld, Rotarians/rotaracters staan voor je klaar.

Sport

Op 9 jarige leeftijd stapte ik voor het eerst op de tennisbaan, niet wetende wat die stap in mijn verdere leven zou betekenen. Op de tennisbaan was ik ambitieus, maar de absolute top bereikte ik niet. Ik draaide leuk mee in de subtop van Nederland. Op mijn 16^e stopte ik als fanatiek wedstrijdspeler, maar stortte mij direct met dezelfde ambitie op het vrijwilligerswerk op mijn tennisclub en bij de tennisbond. Het was bijna een fulltime vrijwilligersbaan. Men beloofde mij een grote carrière als sportmanager. Ik werd ik 1998 verkozen tot KNLTB vrijwilliger van het jaar en in 2008 werd ik benoemd tot Lid van Verdienste van het district Leiden.

Ik ging rechten studeren. Na mijn studie belandde ik in het bedrijfsleven, waar ik 5 jaar gewerkt heb. Na een kleine hartstilstand en een burn-out is er het nodige veranderd, want sinds eind 2008 ben ik mijn hart weer gaan volgen. Thans geef ik leiding aan een organisatie die tennislessen verzorgd op 6 verschillende verenigingen en sta ik fulltime op de tennisbaan.

Naast het dienen van maatschappelijke belangen vind ik het als jonge ondernemer vind ik het bijzonder waardevol dat ik mijn ervaringen kan delen met de andere leden van mijn Rotary club. Het Rotary-lidmaatschap kost mij nu € 750,- per jaar, maar daar kan geen managementcursus tegenop.

ArJan Wille

Bijzonder project in Gambia

Een paar jaar geleden zijn wij Inge en Gert ,bij toeval bij een nursery school in Lamin Village in Gambia terecht gekomen.
De school voor kinderen van 4 tot 8 jaar , bestond uit een aantal kleine lokalen waar de meeste kinderen op de grond zaten.
De schoolborden bestonden uit stukken karton, de plafonds kwamen op sommige plaatsen naar beneden, omdat het dak lekte
De keuken en toiletten zagen er zeer slecht uit, er was geen waterleiding en de leerkrachten goedwillende vrijwilligers.
Toen wij terug in Nederland waren hebben wij met behulp van vrienden en kennissen, collega’s uit de bouwwereld , en de Alphense Rotary voldoende geld bijeen kunnen brengen (totaal 150.000 euro)om de plaatselijke timmerman in Lamin opdracht te geven voor het maken van
nieuw meubilair,  de daken te repareren, de school te schilderen , de keuken en de eetzaal  te restaureren en vanaf de waterput een waterleiding
aan te brengen
Het geld is in overleg met de Rotary in Gambia betaald aan de plaatselijke ambachtslieden.
 
Toen de bestaande school gerenoveerd was is het plan opgevat om een nieuwe primery school te bouwen voor leerlingen van 8tot 12 jaar, inmiddels staat deze school er en kunnen nu met de nursery  totaal. ongeveer 800 leerlingen naar school.
 
“Toevallig” kwamen wij een directrice van een basisschool in Nederland tegen ,Marry Vonk welke graag haar onderwijs carrière wilde
afsluiten op een school in Gambia, juf Marry is nu de drijvende kracht achter de school en dankzij haar geweldige inzet en de uitstekende
leerkrachten is de school nu een modelschool geworden voor heel Gambia.
De school is al twee maal op de televisie geweest en  zelfs de president van Gambia is op bezoek geweest om te kijken hoe er les wordt gegeven.
 
Mede dankzij de Rotary in Fijara Gambia kunnen nu vele kinderen naar school en hebben een goede start voor een beter leven.
 
Ons werk is nog lang niet af, alleen al in de buurt van de school zijn er vele kinderen die niet naar school kunnen of er is geen geld voor
of er zijn niet voldoende scholen, maar mede dankzij de Rotary ziet de wereld er ook in Lamin er beter uit.
 
Gert Bruijnes

De boot is aan

Eigenlijk kan ik nu naar huis, want mijn pupillen zijn overgedragen aan de kampleiding. Maar mijn gevoel laat me wachten tot ze uitvaren, naar Vlieland. Naast me zit een deelgenoot, ook van Rotary, stevig postuur, ik ken hem niet.

Er struint een jongeman rond de bankjes, met een lijst en een pen, colporteur. Hij ziet mij over het hoofd en schiet direct mijn brede buurman aan. Hij werft leden voor de Waddenvereniging. Mijn buurman wimpelt hem af, zonder veel woorden, zonder argument. De waddenman loopt verder.

De volle laag komt bij mij terecht. Of ik wel weet hoe links die club is. Het geld gaat helemaal niet naar de Wadden maar verdwijnt volledig in gerechtelijke procedures tegen argeloze burgers. Hij weet er alles van, was ook zo argeloos maar nu niet meer. Hij heeft zich tot de tanden gewapend, van hem gaan ze het niet winnen. Zijn bouwplan zal ongeschonden de procedures overleven, wat nou natuurschade?

Dan moet hij weg, zijn auto staat al aan boord. Hij pikt twee dagen Vlieland mee nu hij toch al helemaal hier is. ’t Moet een prachtig eiland zijn...

Ik kan naar huis, de boot vertrekt. Het lijkt alsof hij een beetje naar stuurboord overhelt.

Jelle Houweling RC Alphen aan den Rijn

Leuk, dat meisje in dat bootje!

Goed idee… We schrijven een naam-gevings-wedstrijd uit. Als club hebben we een zeilbootje geadopteerd van st. Sailability. Een bootje ingericht voor mensen met een beperking die tóch graag willen zeilen.

Zo’n 75 namen krijgen we aangereikt. De meeste zeer origineel en doeltreffend. Ga dan maar ’s een keuze maken. Lastig! Op het laatste moment, het is de 15^e juni 2011, komt de naam Fleur binnen met de volgende motivatie:

Geachte heer/mevrouw,

Ik zou de naam “FLEUR” kiezen. Dit omdat een zeiltocht iedereen opfleurt, ook mensen met een beperking. Bovendien ken ik een meisje, zij is 11 jaar en heet Fleur.

Fleur lijdt aan kanker en is helaas niet meer te redden. Het zou geweldig zijn als een zeilboot haar naam zou kunnen dragen!!!!!

Met vriendelijke groet,Anita Schoolmaatschappelijk Werk

De keuze is snel gemaakt. Geen discussie over mogelijk. Fleur! Zo gaat de boot heten! Alles wordt vervolgens in het werk gesteld om Fleur zélf de boot te laten dopen. Zou toch fantastisch zijn! Maar geen idee of ze dit nog trekt, of haar ouders naar Alphen a/d Rijn kunnen komen en of ze er hoe dan ook aan willen meewerken. 17 juni krijgen we bericht. Fleur en haar ouders moesten wel even wennen maar vinden het, hoe bizar ook, een geweldig idee.

De volgende dag, 18 juni 2011, vindt de doop daadwerkelijk plaats, dóór Fleur, bijgestaan door mw. Hélène Oppatja, juist aangetreden wethouder van o.a. Maatschappelijke deelname, Volksgezondheid en Cultuur. Fleur is een schattig meisje met een vrolijke glim in haar ogen. Ze heeft duidelijk schik in de situatie en geniet zichtbaar ondanks de bijna ondraaglijke pijn in haar hele lichaam. In fraaie letters ziet de naam ‘Fleur’ het daglicht.

Onder het genot van muziek en onder begeleiding van zo’n 20 boten varen we van het centrum van Alphen a/d Rijn naar een echt dorpscafé, zo’n 15 vaarminuten verderop alwaar we onder het genot van een drankje en hapje de happening beëindiging. Een zeer geslaagde clubactiviteit met vele blije gezichten, veel persaandacht, een flink brok imago versterking en een zeilbootje met “dubbele lading” in het water.

Veel daglicht heeft Fleur niet meer gezien… We schrijven 11 augustus. Het bericht bereikt ons dat Fleur op 9 augustus is overleden. Met trillende stem maar met tóch een goed gevoel meld ik het trieste bericht in de club. …Fleur is niet meer… Het blijft even stil…

Hoe bizar kan het zijn!

Pieter Janssen

Fleur, links op de foto, doopt “zichzelf”…

Hoezo communicatie.. Wij bellen… of Saved by the bell…

We praten toch al genoeg met elkaar… weekberichten, programma, vaantjesmuseum… ah joh… toch nergens voor nodig…

Op dinsdag komen we bij elkaar, schuiven aan, eten wat de pot schaft en laten ons vermaken met al datgene wat verder ter tafel komt. Is er een spreker… prima… dan is er een spreker… staat clubzaken op het programma… prima… het zij zo. Voor dit clublid wekelijks een ware verrassing.

Dan heb je ineens de poppen aan het dansen. Tijdens de rondvraag komt de mededeling dat het weekbericht voortaan slechts te vinden is op de website. Wel krijgt iedereen vandaag een digitale melding.

meel noemen ze dat geloof ik… of is dat nou spem… nou ja… what ever… Meel…websaite… dat is toch iets met de compjoeter…? Moet haast wel want de postbode is al lang geweest…

Waar zit de aan-/uitknop ook alweer. Dat weet m’n schoonzoon.. hij belt… Gevonden! Terwijl het apparaat met hoorbare tegenzin opstart drinkt hij, alsof hij alle tijd van de wereld heeft, rustig een kopje koffie.

Tsja… wat nu… euhhh…. even bellen met die nieuwe PR-man in de club. Hij zal toch wel weten hoe nu verder? Gelukkig… opgelost… internet werkt! Nu, na het vinden van de gewenste RC website, naarstig op zoek naar weekberichten. In de rechter kolom… had die nieuwe gezegd. Gevonden…pfff. Klik erop … inloggen…inloggen??? wat is dát nu weer… waar heb ik die telefoon nu toch gelaten…

Met wat hulp via de telefoon, (hoe service-gericht kun je zijn…), krijgt hij het weekbericht leesbaar in beeld. Plaatje…praatje…super! Dat loont de moeite. Gepakt door de, kennelijk toch wel relevante, informatie leest de clubgetrouwe grijsaard verder. Door ergens op te klikken, (dat is een link weet hij mij later wijs te vertellen), komt hij ineens bij nog veel meer wetenswaardigheden… hij wordt er bijna blij van… Leuk, dat meisje in dat bootje!

Kan ik je helpen… vraagt hij later enthousiast aan het begin van een volgende clubbijeenkomst, niet wetende dat twitter, facebook en linkedIn al op de deur hebben geklopt. Heel aardig van hem! Maar… wat moet je daar nu mee aan… Drie tellen later luidt voorzitter de bel.

Met enig cynisme zeg ik:

…we bellen…