LEERLING STAGES

Op 2 december heeft Eric ten Hulsen, de directeur CmJC in zijn lezing voor onze Rotary ondermeer aangegeven dat de meeste leerlingen niet of nauwelijks hun wijk/stadsdeel uitkomen . Hij zei daarbij ondermeer:

“Ze missen niet alleen voldoende kennis maar ook de ervaring hoe het in het werkelijke leven om hen heen toegaat. We brengen daarom de buitenwereld naar onze school. Zo zijn er samenwerkingsverbanden met bankinstellingen en andere bedrijven en hun medewerkers komen op school in kleinere groepen vertellen hoe het bij hen toegaat. Onderdeel daarbij is ook de Engelse taal, een hulpmiddel om de kijk naar buiten te vergroten”.

Het is een fundamentele fout als een docent weinig verwacht van een leerling. Een leerling zal dat beeld dan waarmaken. Je moet als docent de verwachtingen juist hoog inschatten. Dat biedt een leerling de kans boven zichzelf uit te stijgen. We proberen op de school de leerlingen zicht te geven op een beroep dat bij hen past en met kansen op de arbeidsmarkt. Dat vraagt veel van ons lesprogramma. We hebben de schooldag al verlengd tot 45 uur per week. We geven extra taal, extra rekenen, extra sport en specifieke vaardigheden. Dat vraagt een bijzondere inspanning en bovendien financiële en andere hulp van de overheden en van maatschappelijke instellingen. Het schoolgebouw moet ook nodig aangepast worden in afwachting van toekomstige nieuwbouw.

Eric ten Hulsen: ook de Rotary kan ons helpen. We hebben al met het bestuur gesproken over financiële steun voor het aanschaffen van een klimwand die we nodig hebben. Een klimwand kan leerlingen bijbrengen hun grenzen te verleggen en met anderen samen te werken. Welkom zijn ook stageplaatsen voor onze leerlingen. Het zou goed zijn als de Rotary een bezoek aan onze school brengt om in contact te komen met onze leerlingen die het gewend zijn en het ook leuk vinden om bezoekers gastvrij te ontvangen”.

Het invullen van de gewenste stageplaatsen is geen sinecure. Het zal een nauwe afstemming vereisen van de wensen en behoeften van de school enerzijds en de mogelijkheden van de Rotarians anderzijds.

De werkgroep die hiermee aan de slag gaat zal daarom een goede verhouding moeten vinden tussen sturen en loslaten. Bij het opzetten van de stages kan tevens worden gedacht aan maatschappelijke stages en het opzetten van een Meeting Point voor opdrachten (bedrijfsleven geeft opdrachten die leerlingen kunnen uitvoeren).

Een eerste logische stap lijkt in te gaan op het aanbod van Eric om de school te bezoeken. Het belang en de noodzaak hiervan zijn door Anton Gerritsen op 2 december nadrukkelijk en hartstochtelijk onderstreept. Gezien de vereiste coördinatie zou dit begin maart kunnen worden georganiseerd (op 3 of 10 maart)

Voorafgaand aan het schoolbezoek kan de werkgroep “stages” een plan opstellen waarin ondermeer worden uitgewerkt: stagebehoefte, (on)mogelijkheden, coördinatie, condities, taken en rolverdeling. Deze werkgroep kan zich ook buigen over het inzetten van de kennis binnen de club binnen de school.

Voorstel bemensing werkgroep stages:

Kees de Vries: voorzitter (vocational)

Danielle Jesse: jeugd

Hans Laan: coördinator brede school CmJC

Erhan Tanercan: contactpersoon CmJC/Rotary

Tijdpad:

Januari 2009: accordering projectplan door bestuur.

Februari: Instellen werkgroep stages

Mei: plan gereed voor stageplaatsen in school jaar 2009-2010.

Bijlage A: “Onzichtbare ouders. De buurt van Mohammed B.”

Een jaar lang, ook na de moord op Theo van Gogh, wist journaliste Margalith Kleijwegt door te dringen tot de ouders van leerlingen op een zwarte vmbo-school in Amsterdam-West. De buurt waar ook Mohammed B. opgroeide en naar school ging. Kleijwegt wilde weten wie de ouders zijn, hoe ze leven, wat ze van hun kinderen verwachten. Na moeizame pogingen lukte het haar de meeste gezinnen thuis te bezoeken. Daar stuitte ze op een geheel geïsoleerde wereld - nog door bijna niemand betreden, laat staan beschreven. 'Ik vind het zo apart dat u hier bent', zei het zusje van een van de leerlingen. 'Er komt nooit een Nederlander bij ons thuis.'

Bestuurders zeggen dat het goed gaat met Amsterdam-West, maar Kleijwegt merkte dat de realiteit anders is. Op rake, invoelende wijze beschrijft ze de onmacht van de ouders, de uitzichtloosheid van de kinderen, de radicalisering - en de machteloosheid van het onderwijs.

Onzichtbare ouders is een uitzonderlijk boek. Niet alleen vanwege de literaire manier waarop Kleijwegt verslag doet van haar journalistieke onderneming, maar ook omdat niet eerder een zo gedetailleerd beeld is geschetst van de wereld van gewone allochtone gezinnen - over wie iedereen het heeft en die bijna niemand kent.

In de vernieuwde zesde druk van Margalith Kleijwegts stille bestseller vertelt de auteur hoe het nadien met de school ging. Hoe zij zich verplicht voelde in actie te komen door alle aandacht die ze kreeg. En hoe zij zich, met hulp van Geert Mak, Felix Rottenberg en Els Swaab bezighield met de revitalisatie van de school waarover zij schreef. Nu komt er een nieuw gebouw, verft ING de oude muren, en wordt de school omgebouwd in een ‘experimenteerschool'.

NBD|Biblion recensie:

Als een camera, zo nauwgezet maakt Vrij Nederland-journaliste Kleijwegt portretten van allochtone ouders, wiens kinderen op een zwarte vmbo-school zitten in Amsterdam-West. De kleding, de inrichting van het huis, de taal, gezichtsuitdrukkingen, gezinssamenstelling etc., alles draagt bij tot een beeld van totaal geïsoleerde gezinnen, ouders die niet weten waar hun kinderen op school zitten, kinderen met een vaag toekomstbeeld, nauwelijks een binding met de Nederlandse maatschappij, docenten met onhandelbare leerlingen etc. Kleijwegt zoemt in; de lezer trekt zijn conclusies, die niet vrolijk zijn. Kleijwegt constateert dat het isolement haar zorgen baart en dat oplossingen niet eenvoudig zijn. Een vlot geschreven, actueel boek voor een breed publiek dat goed inzicht geeft in deze cultuur. Aan deze herziene editie is een nieuw nawoord toegevoegd over recente ontwikkelingen en de actuele situatie op de besproken zwarte school, het Calvijn met Junior College.

REFERENTIES

[1]	Http://www.rotary.org/en/Members/RunningAClub/ServiceProjects/Pages/ridefault.aspx

[2]	Http://www.vn.nl/Maatschappij/Integratie/ArtikelIntegratie/DeBuurtVanMohammedB..htm

[3]	Kleijwegt, M. (2005). Onzichtbare ouders. De buurt van Mohammed B. Amsterdam: Atlas/Plataan.

[4]	Rotary Club Amsterdam: Concept Communicatieplan

[5]	Rotary Club Amsterdam: Weekbericht nr. 23, d.d. 2 december 2008

[6]	Weijters, G. (2008). Youth deliquency in Dutch cities and schools: a multilevel approach. Proefschrift: Radboud Universiteit Nijmegen.