25 juni.

Tanga, Oost- Siberië. Het is half zeven, Wij staan met de truck en de teneten midden in de steppe aan de rand van een klein riviertje. Hier en daar zit een groepje te praten, anderen staan zich te wassen, zitten te lezen of werken het dagboek bij. Jantien onze kokkin is bezig het eten klaar te maken. Boven ons staat een leeuwerik luid te zingen en er vliegt een wulp voorbij. Ik zie geen kieviet, maar we hebben vandaag wel een aantal gezien en ook een paar tureluurs. Er groeit een enkele boom langs het water, maar verder is het volkomen kaal en een beetje heuvelachtig. Er loopt een kudde koeien bewaakt door een herder te paard. Er groeit heel weinig, een beetje gras met daartussen veel zilverschoon. Het waait gelukkig vrijwel niet, zodat we verschoond blijven van stof. Het stof van vorige week zit nog tussen de toetsen van mijn computer.

Vanmorgen om halfnegen zijn wij uit Chita [Cita] vertrokken op weg naar Irkutsk dat 1100 km verderop ligt. We hopen daar over 7 dagen aan te komen, dat houdt in dat wij 160 km per dag moeten afleggen.

Wij fietsen via Ulan-Ude, langs de zuidkant van het Baikalmeer. Bij het vertrek vanmorgen zijn wij uitgezwaaid door de voorzitter van de rotaryclub en de vice-gouverneur van het district Oost-Siberië.

Vandaag prachtig weer, met de wind in de rug, zodat wij zonder problemen 180 km hebben afgelegd. Een heel verschil met de afgelopen week.

Donderdag 26 juni . De dag begon als vele dagen in Siberie heel koel. Zoals alle dagen loopt de temperatuur tijdens de dag op naar 28 tot 32 graden Gestart op 700 meter was de hoogte na twee uur bereikt van 900 meter.Maar het hield maar niet op. Alhoewel de tweede 50 kilometer wat meer "vals plat" bevatte liep de weg nog steeds op naar grotere hoogte met als apotheose de klim voor de lunch van 10 kilometer die velen w.o. uw dagreporter tot het alleruiterste van de krachten vroeg. Uw dagreporter vond het daarom verstandig na de lunch de uraltruck op te zoeken en met de crew boodschappen te doen en drinkwater in te laden bij een bron. Dit op zich was een leuke ervaring die je als fietser mist. De bron was een met oud hout omtimmerd hokje waarvan de deur was geïsoleerd met twee oude winterjassen.Na het openen van de deur bleek het water zich op +/- 6meter diepte te bevinden. Op 5 meter was een rand ijs ( permafrost ) die het water in de bron op een temperatuur van 3 graden houdt.

Vrijdag 27 juni. De groep werd onaangenaam verrast toen bij het reveille de tenten dik onder het ijs zaten. Verschillende fietsers hebben door de koude slecht geslapen. Om 8.15 uur vertrokken voor een rit van in principe 160 km. De leden zijn stevig gekleed. Lange broeken, jacks, en zelfs hand- en overschoenen worden aangetrokken. Het parcours leidde vandaag door een adembenemend landschap. Nog niet eerder mochten wij een zo schitterende omgeving ervaren. Dit is Siberie op zijn mooist. Het zeer geaccidenteerde terrein maakt dat er meer dan 2100 meter geklommen wordt. Tel daar bij op de 185 km lengte en je kunt spreken van een zware dag.