Dinsdag 5 augustus

- Vandaag zoals we dat in het Fries noemen een dag voor de prins. Een fietstochtje van 60 kilometer en daarna vrij om de stad te bezoeken - Nizhniy Novgorod ( eerder Gorki) is de derde stad van Rusland. Sint Petersburg is het hoofd, Moskou het hart en deze stad wordt wel de portemonnee van Rusland genoemd omdat hier het economische centrum ligt. Er is hier veel belangrijke industrie. Het is een stad van allure die ook toeristisch veel te bieden heeft, een prachtige ligging op de kruising van de rivieren de Oka en de Wolga. Het Kremlin (de oude ommuurde stad) ligt zeer strategisch, hoog boven het water. Ik sta iedere keer weer versteld van de enorme ontwikkeling die in het bijzonder het westelijk deel van Rusland heeft doorgemaakt. In Chita ontdekte ik voor het eerst een open etalage, Irkutsk was al veel meer westers en dat geldt nog sterker voor deze stad en ook voor Kazan, de vorige stad waar we een vrije dag hebben doorgebracht. Maar zodra je buiten het centrum komt zie je ook nog heel veel verval ondanks het feit dat er heel hard aan de opbouw wordt gewerkt.

Het fietsen vergt in deze omgeving niet al te veel inspanning meer. -- Een zorgeloos bestaan. Onvoorziene omstandigheden daar gelaten, halen we nu de eindstreep. We krijgen daarom de gelegenheid ons weer meer op het uiteindelijke doel van onze tocht te richten n.l. zoveel mogelijk geld bijeen te brengen voor polio. Van Mans Mesken, die vanuit Moskou meefietst en ongelooflijk veel voor de organisatie heeft gedaan, heb ik begrepen dat er inmiddels ongeveer 300.000 euro binnen is. We hopen onderweg vooral in Duitsland en Nederland veel publiciteit te trekken en daarmee nog meer dan nu het geval is de aandacht op dit project te richten. Het is overigens opvallend dat ook de Russen van onze tocht weten. Wij worden daar regelmatig op aangesproken. De nationale TV heeft een item over onze expeditie uitgezonden. Toch is er ook ongeloof. Een man in Kazan voelde zich bij de neus genomen toen wij ( en dan bedoel ik Valeri) hem vertelde dat wij op de fiets van Vladivostok waren gekomen. Hij kende de route en volgens hem was dat absoluut onmogelijk. Ik weet niet of het echt gelukt is hem te overtuigen.