Navigatie overslaan en naar de inhoud
Veel later dan gebruikelijk werd dus een aanvang met de dagetappe gemaakt. Deze ging over zwaar geaccidenteerd terrein, uitsluitend bestaande uit zandwegen en heuvels. We gingen het “echte” Siberië binnen, en dit betekent dat we uitsluitend begeleid werden door enorme kale vlakten en troosteloze bossen.
Deze bossen worden beheerd door een soortement bosbeheersgroep, die de bossen spontaan bij gedeelten in brand steekt om te voorkomen dat enorme grote branden ontstaan. Doordat deze gedeelten zijn verbrand kunnen de branden zich uiteindelijk niet verder verspreiden.
Frappant is trouwens, dat we vanaf de start in Vladivostok tot heden steeds vergezeld worden door een koekoek; dit geeft ons toch wel weer een thuisgevoel.
Dit verslag wordt momenteel geschreven onder niet geringe belangstelling van de dorpelingen, die zich werkelijk de ogen uitkijken en bijna in de computer kruipen.