Vrijdag 8 augustus. 

We startten in de ochtend in de stromende regen. Door de verkeersdrukte zo dicht bij Moskou werd besloten “in lijn” te fietsen, hetgeen betekent dat we strak achter elkaar rijden teneinde de groep zo smal als mogelijk te houden. In Rusland rijden fietsers, voorzover ze al bestaan, over de snelwegen.

--- We hebben alle tijd voor de rit genomen en de lunch werd genuttigd onder het afdak van een half verbrand/gesloopt gebouwtje langs de snelweg. Aan de overkant van de weg waren militairen bezig een bos op te ruimen en hout te sprokkelen. Toen we met hun in gesprek kwamen bleek dat ze de gehele dag niets te eten kregen. Nadat wij geluncht hadden kregen ze van ons al het brood en de overige melk en frisdrank. Ze waren zo blij als kinderen en zwaaiden ons dan ook uitbundig uit. Soldaten worden in Rusland nauwelijks verzorgd vertelden ze ons.

Het laatste gedeelte na de lunch ging door een bosachtig gebied. Uiteindelijk bleek de feitelijke afstand weer op geen stukken na in overeenstemming te zijn met de op de kaart aangegeven afstanden en kwamen we aanmerkelijk later dan gepland op onze bestemming. Wij praten inmiddels over “Russische kilometers”. Als je namelijk aan de Russen de weg vraagt dan wijzen ze je allerlei verschillende richtingen aan. Vraag je dan ook nog wat meer gedetailleerd naar de afstand dan zegt de ene dat het nog ongeveer 2 kilometer is, de ander zegt dat het plm. 12 kilometer is en uiteindelijk blijken het er dan nog 17 te zijn.

De plaats waar we nu verblijven is een vrij kleurloze voorstad van Moskou en het internaat is van een ongekende eenvoud. De ontvangst was echter weer hartverwarmend. We kunnen ons slechts douchen met koud water en de bedden waar we op mogen liggen gaven bij beroering eerst een enorme stofwolk af. In het kamp verheugen we ons allen op de komst van de nieuwe groepsleden die zich hier bij ons zullen voegen om samen met ons de laatste etappe van Moskou naar Scheveningen af te leggen. Nieuwe gezichten, nieuwe (hopelijk actuele) verhalen zullen weer voor de nodige afwisseling zorgen. Van de ontwikkelingen in ons vaderland zijn we totaal niet meer op de hoogte en we zijn dan ook zeer benieuwd naar hun verhalen. Als oudgedienden zullen we ons ook dienen aan te passen. We zijn inmiddels zo op elkaar ingespeeld dat alles nagenoeg vanzelf loopt. Nu er echter 13 fietsers bijkomen zal de systematiek van fietsen daaraan aangepast dienen te worden.