Zaterdag 28

juni. De morgenstond heeft goud in de mond. Dat geldt vandaag wel in het bijzonder. Door het uur later opstaan (we zijn weer een uur korter bij de Nederlandse tijd gekomen) komt de zon al door de boomtoppen. De temperatuur is heel aangenaam en de leeuweriken zingen boven de velden. De lucht is helder blauw. Het belooft een warme dag te worden. . Het eerste deel van het parcours gaat van de ene vallei naar de andere. Het is duidelijk vruchtbaarder in deze streek. We zien twee rupsvoertuigen een enorm stuk land omploegen en andere stukken grasland zijn duidelijk ingezaaid. De vele dorpen zien er veel verzorgder uit en in de tuinen komen de aardappelen al boven de grond. Verschillende families zijn veldjes aan het beplanten. Aan het eind van de ochtend krijgen we toch nog een paar zware beklimmingen voor de kiezen. Volgens de Russen 12%, maar dat is volgens ons een standaardbord, dat ze gebruiken voor elke steile helling. De afdalingen zijn even mooi en lang. Op 80 km loopt de weg (M55) pardoes door een schilderachtig dorpje. De huizen zijn bijna allemaal fantastisch beschilderd en van sierornamenten voorzien. Het lijkt wel of ze er hier een competitie van hebben gemaakt. De lijsten van de luiken zijn veelal (in dezelfde kleur) lichtblauw geschilderd, de bies wit en de panelen weer lichtblauw. Boven de ramen zijn houten sierpanelen bevestigd in dezelfde kleuren. De huizen zijn van hout. Vaak van houten balken, in Nederland bekend als Finse chaletbouw. Korte stevige klimmetjes maken dat we vandaag toch 1.100 meter in totaal hebben geklommen. Op 20 km van de kampeerplaats ligt Ulan-Ude. Een verfrissende duik in de Selenga, en we kunnen er weer tegen. Konstya doet weer onderhoud aan de Ural. Deze keer geeft hij de aandrijfassen van de Ural een grote beurt.