Rotary Vlielandkamp 2010

door Heike Bots en Margriet Peeters

Het Vlielandkamp 2010, door Rotary Heerlen Land van Rode voor de tweede keer omarmd, was voor de twee verkoren jongens, Gerwin 9 jaar en Maicky, 10 jaar een geweldige belevenis.

Het was een frisse zondagochtend, maar op 25 juli begon voor de broertjes het grote avontuur! De twee jongens uit een kansarm gezin gingen voor het eerst op vakantie.

Zondag 25 Juli werden ze door Patrick en Heike thuis afgehaald en startte hun 10 daagse vakantie met een autorit van 350 km van Heerlen naar Harlingen.

Om acht uur ’s morgens belden we bij hen aan en werden opengedaan door twee bloednerveuze jochies en hun ouders. De tassen stonden klaar, maar er moesten nog schoenen gezocht worden en jassen.

De moedig ingenomen reisziekte pilletjes waren er inmiddels alweer spontaan uitgekomen, maar uiteindelijk waren we klaar voor vertrek.

Het hele gezin, de maatschappelijk werker en de buren stonden op de stoep om ons uit te zwaaien en we waren nog niet om de hoek van de straat of de jongens werden rustiger. Het hele gezin, de maatschappelijk werker en de buren stonden op de stoep om ons uit te zwaaien en we waren nog niet om de hoek van de straat of de jongens werden rustiger.

Maiky en Gerwin hadden heel wat te vertellen en we realiseerden ons des te meer hoe fijn het voor ze moest zijn om eens tien dagen te kunnen genieten en aandacht te krijgen.

Een lange autorit, maar hun stralende gezichtjes toen ze op de afsluitdijk stonden en voor het eerst in hun leven de zee zagen, maakte alles goed.

De eerste keer op vakantie gaf de nodige oh's en ah's zeker bij het zien in Harlingen van de vele boten, het grote water en het omhoog gaan van zo maar een brug.

Bij de vertrekhal wapperde de Rotaryvlag in de straffe wind en we kregen koffie en de broertjes een ijsje.

Na een woord van welkom werden de kinderen in groepen verdeeld, de broers zaten overigens niet in de zelfde groep. Ze werden op hun gemak gesteld door de kampleiding die bestond uit een groep enthousiaste studenten uit Amsterdam.

We namen snel afscheid, maar Maiky en Gerwin hadden nauwelijks nog oog voor hun wegbrengers!

Verlangend keken ze naar de grote boot die hen naar Vlieland zou varen, het avontuur was nu echt begonnen!

Ze werden ingescheept op deze prachtige veerboot, op naar het avontuur. "Het Vlielandkamp".

Het Vlielandkamp is een vakantiekamp op het eiland Vlieland. Sinds 1972 organiseert een aantal vrijwilligers namens de Stichting Rotary Vlieland jaarlijks een vakantiekamp voor 2 x 50 kinderen van 8 - 10 jaar. Het betreft jongens en meisjes die om uiteenlopende redenen dat jaar niet met vakantie kunnen gaan. De kinderen komen uit het hele land.

Het kamp is gratis voor de deelnemende kinderen. Het stichtingsbestuur slaagt er elke keer weer in via vrijwillige giften van particulieren, bedrijven en o.a. Rotaryclubs in Nederland de kosten gedekt te krijgen.

De kinderen logeren in de Vliehorst, een vakantiehuis op Vlieland. Ze worden ingedeeld in groepjes van ongeveer 10 kinderen. Elk groepje staat onder leiding van twee studenten: een meester en een juf. Per vakantiehuis is er ook een hoofdmeester en een hoofdjuf.

Het is de bedoeling dat de kinderen er tien dagen "helemaal uit" zijn.

Vanaf Harlingen begint het echte avontuur al met een boottocht van ruim anderhalf uur over de Waddenzee naar het eiland. Op het eiland kunnen de kinderen heerlijk wandelen, fietsen en spelen op het strand maar ook genieten van de buitenlucht, zon en regen. Voor die activiteiten is genoeg ruimte in het programma. Maar daarnaast zijn er ook nog avontuurlijke uitjes, waar de kinderen enorm van kunnen genieten.

3 Augustus in de vroege ochtend startten Riny en Margriet de reis naar Harlingen om de kinderen weer terug te halen. Om 13.45 uur werden de kinderen in Harlingen verwacht. Het vroege vertrek van de beide dames had als reden, om in ieder geval op tijd te zijn voor het geval zij zouden worden geplaagd door files onderweg. Hoewel de TomTom hen via Amsterdam en de afsluitdijk wilde laten rijden, kozen zij voor de wat langere route via Zwolle. Iets meer kilometers maar inderdaad zonder oponthoud. En met z’n tweeën lekker keuvelend vloog niet alleen de auto maar vloog ook de tijd zo voorbij.

Om 13.45 uur liep de boot mooi op tijd de haven binnen en bracht kinderen met glunderende gezichtjes , maar ook kinderen in tranen in de ogen. Zij hingen bij het afscheid van hun meester en juf als klimmende aapjes om de schouders en knuffelden wat af. Je kon zien dat de vrijwilligers echt een innige band met de kinderen hadden gekregen.

Na Gerwin en Maicky te hebben opgevangen (en een “kwijtgeraakte tas opgespoord te hebben die uiteindelijk toch al in de rugzak zat) kon de terugreis naar Heerlen beginnen.

Riny en Margriet verwachtten vele spannende verhalen over de ondervonden avonturen van de kids, maar moesten hierop wachten tot voorbij hoogte Eindhoven, want de jongens sloten hun ogen toen ze amper op de achterbank van de auto waren neergeploft.

Het afscheidsfeestje van de avond daarvoor en het reveil om 6 uur de volgende ochtend, speelde hun natuurlijk behoorlijk parten.

Doodmoe sliepen ze door alle geluiden van het verkeer heen. Tot ze ter hoogte van Limburg weer wakker werden. Maar toen kwamen dan ook de verhalen los. Het was heerlijk geweest, gezwommen, gespeeld, spelletjes gedaan, avonturen beleefd en koekjes gebakken, leuke vriendjes ( en vooral vriendinnetjes) ontmoet. Maar het allerbeste, een zo lieve meester en juf waar ze, zoals Riny en Margriet al hadden kunnen zien, maar heel moeilijk afscheid van konden nemen.

Bijna thuis aangekomen moest Gerwin toch even nog vragen: "We weten wel dat volgend jaar andere kindjes aan de beurt zijn, maar misschien zou het lukken dat we toch weer mogen?"

Een beter compliment kan een kind niet geven!

Twee tevreden snoetjes achterlatend bij het eigen gezin, keerden Riny en Margriet dan ook zelf weer huiswaarts. Eveneens intens tevreden over deze blije kinderen en over dit landelijk Rotary Vlieland project.