Hoe het allemaal begon

Rotary International is de eerste organisatie van serviceclubs ter wereld.

Rotary ontstond in een tijdperk dat enigszins vergelijkbaar is met de huidige tijd. De groei van met name de grote steden in de Verenigde Staten bracht een groot probleem met zich mee. De ethiek in het zakenleven kwam ernstig in de verdrukking.

In Chicago, dat in de laatste 25 jaar van de negentiende eeuw, van 5.000 naar vier miljoen inwoners groeide, maakte een jonge advocaat, Paul Harris, zich ongerust over dit feit. Om die onverschilligheid in de menselijke verhoudingen op zijn minst eens te bespreken met gelijkgestemden, nodigde hij op de avond van 23 februari 1905 drie vrienden uit. Dat waren: Sylvester Schiele, kolenhandelaar, Gustavus L. Loehr, mijnbouwingenieur, en Hiram Shorey, kleermaker.

De eerste bijeenkomst was in het kantoor van Loehr, in kamer 711 van het Unity-gebouw aan de North Dearborn Street 127 in Chicago. Het kantoor staat er nog steeds en is in 1985 als Rotarymuseum ingericht.

Het idee van Paul Harris was zakenmensen die – net als hij – moeite hadden met de verwording van de ethiek in de smeltkroes die de Verenigde Staten vormden, in de gelegenheid te stellen om elkaar in regelmatige ontmoetingen beter te leren kennen.

Uit de discussie op die eerste bijeenkomst ontstond het plan om met leiders uit verschillende beroepsgroepen wekelijks bij elkaar te komen. Steeds in het kantoor van één van de deelnemers.

Zo ontstond het rotatieprincipe, waar de naam Rotary van is afgeleid.

Omdat communicatie een voorwaarde voor een dergelijke club is, werd als vijfde lid de drukker, Harry Ruggles aangetrokken, waarmee de Rotaryclub van Chicago een feit was. Uit deze kleine club groeide een wereldomvattende organisatie van ruim 1 miljoen mensen, die allemaal, ondanks de uitbreiding van de activiteiten, het Rotaryideaal van het eerste uur onderschrijven.