Navigatie overslaan en naar de inhoud
Wam de Moor
'Alle jaren die er waren zijn er nog. Alle dingen die er waren weet ik nog!' zo zong Lenny Kuhr de waarheid op haar voor vele van de honderdvijftig feestvierders van RC Nijmegen vertrouwde, jubelende wijze. Het was negen uur 's avonds in het concertgebouw De Vereeniging te Nijmegen en Kuhrs optreden van een uur uit het programma Panta Rhei, waarmee zij met haar beide voortreffelijke gitaristen door het land toert, werd het hoogtepunt van een mooie dag. Terecht dankte schouwburgdirecteur en clublid Albert Krielen het drietal voor deze opwekkende performance, die overigens bij sommige jongere leden de vraag deed rijzen wie toch wel deze vrouw met de godallemachtigstem was waar blijkbaar alle ouderen voor vielen. Hun jeugdsentiment! En Lenny zag er best mooi uit. Desondanks. Ook nog.
Zonnige ontvangst
De feestdag ter gelegenheid van het vijfenzeventigjarig bestaan van de club was op vrijdag 30 juni 's middags begonnen met de zonnige ontvangst van een groot deel der 85 clubleden en hun partners in de lommerrijke tuin van Huis te Schengen in Berg en Dal. Daar waren ook de aftredende gouverneur van district 1550 Willem van Meeteren en zijn opvolger voor 2006-2007 Paul Franken. Uiteraard gaven ook vertegenwoordigers van dochter- of kleindochterclubs Rijk van Nijmegen, Nijmegen-Zuid en Cuijk en de Duitse zusterclub Mönchengladbach van hun aanwezigheid blijk. Een middag van ontmoetingen bij hapjes en drankjes en muzikaal onthaal door een blazerskwartet en een strijkersgroepje. De Nijmeegse dichter Victor Vroomkoning las er staande tussen de eveneens staande rotarians zijn licht ironische, tamelijk intieme gedichten voor, en herinnerde daarmee de vijfenzeventigjarige vooral aan de vergankelijkheid van het bestaan. De een waardeerde dat zeer, een ander vond het wat sombertjes, maar het droeg in elk geval bij tot het hooggestemde karakter van een rustige, verfijnde zomermiddag in de natuur.
Changement de décor om een uur of vijf. Men ging naar huis, stak zich in smoking of robe en meldde zich daar waar de club in de oorlogstijd haar bestaan heeft overleefd: het concertgebouw De Vereeniging annex de sociëteit De Harmonie in het hart van de oudste stad van Nederland. Sinds een paar jaar is de achttiende club van Nederland en, zoals gouverneur Van Meeteren vaststelde, de een-na-oudste club van district 1550, weer wekelijks te vinden op het oude nest, en wel op vrijdag tussen de middag. Aan het Keizer Karelplein. (U bent er altijd welkom! Vanaf 12 uur! Goeie catering, leuk volk!)
Icarus en Midas met de ezelsoren
Prachtig begin van het avondfeest was het optreden van twee ouders van uitwisselingskinderen van de club, de voordrachtskunstenaar Jacques de Vroomen en de pianist Joost Langeveld. In de schitterend gerestaureerde kleine zaal van het concertgebouw brachten zij in woord en muziek vertellingen uit de Metamorfozen van Ovidius over het voetlicht. Of de keuze van de mythen van Icarus en Koning Midas een tikje ondeugend waren bedoeld? Icarus'overmoedig streven naar het hoogste werd hem fataal; hij viel jammerlijk in zee en kwam om het leven. Dommer dan Midas was er geen koning: hij liet zich door Bacchus verleiden om alles wat hij zou aanraken in goud te veranderen. En alsof de ellendige gevolgen van zijn hebberigheid nog niet genoeg waren, bracht de fluitspelende Pan hem zo ver dat hij een betere smaak dacht te hebben dan de God Apollo. Outstanding wilde hij zijn - en zie nu eens; hij kreeg ezelsoren! Het werd door de beide kunstenaars zeer mooi tot leven geroepen en de aanwezigen zetten zich uiterst tevreden aan tafel in de feestelijk ingerichte Grote Zaal van het concertgebouw.
Gecarameliseerde eendenborst
Daar snoepte men onder andere van de op de huid gebakken rode poon met twee scampi's op een bedje van truffelpuree, afgemaakt met dillesaus, de gecarameliseerde eendenborst, gepresenteerd met een julienne van groene courgette en een saus van steranijs, en de ouderwetse hangop, overgoten met een Baron d' Alsace en een Fleurie Domaine, heerlijk, heerlijk! En intussen waren twee leden van de club door voorzitter Bart Benraad tot Paul Harris Fellow gemaakt - en wel de organisatiekundige Miel Otto voor belangrijke community service en de organisatiepsychologe Jacqueline van de Pol voor haar landelijke betrokkenheid bij vocational service. Beiden hebben bovendien al jaren een opmerkelijk groot aandeel in datgene waar RC Nijmegen altijd goed in is geweest: de lezingen en causerieën.
Lof voor vrouwelijk ledenbeleid en de huiver voor Past Rotarians
Gouverneur Van Meeteren herinnerde aan de bijzondere rol van de club in het initiatief tot het toelaten van vrouwelijke leden - de eerste in het district 1550 en landelijk in competitie met RC Amsterdam, dat pretendeerde met Judith Belinfante voorop te lopen; overigens is Judith geen blijvertje gebleken -. De club heeft intussen al liefst vijf vrouwen als voorzitter gehad, ten teken van de kwaliteit die zij hebben ingebracht. Van Meeteren toonde zich, als was hij op gouverneursbezoek, wat huiverig over de plannen van een twintigtal oudere leden om een Past Rotarian Club (PRC) te beginnen: 'Waarom je niet aangesloten bij een bestaande PRC?' 'Omdat we het nu juist eens anders willen proberen: een past-rotarians-club in het verlengde van de eigen grote club; goed voor de doorstroming!', mompelde een der vertrekkenden, tikje gepikeerd.
Zusterclub Mönchengladbach
Beste speech was van de voorzitter van zusterclub Mönchengladbach, Carl-Joachim von Gehlen. RC Nijmegen en zijn club zijn zeer goede maatjes en onder leiding van de Mister Rotary van de club Rein Gerretsen trekt regelmatig een groepje Nijmeegse rotarians naar Mönchengladbach om er feestelijke of gedenkwaardige momenten mee te maken. En zij, van Mönchengladbach, komen terug. De clubs wisselen sprekers uit. Er is een jaarlijks golftoernooi voor leden van beide clubs, bij toerbeurt op eigen terrein georganiseerd. Von Gehlen wilde met zijn feestgeschenk delen in de community service van de Nijmeegse vrienden, terwijl een klein beeldhouwwerkje blijvend aan deze dag zou herinneren. 'We zijn eigen landen met een eigen cultuur, maar allemaal Europeanen. Danke für Ihre Freundschaft!', zo besloot hij zijn bijna helemaal in goed Nederlands uitgesproken felicitatiewoord. Om jaloers op te worden!
Oudjes en jonkies
En daarna was het dansen geblazen op de pittige klanken van de Big Band Ravenstein. De oudjes deden het nog goed. De jonkies natuurlijk een stuk beter! De rokken zwierden en de smokings gingen uit. Wie, om wat voor reden ook, liever bleef zitten, kon zijn ogen laten dwalen over een fraaie clubgeschiedenis in diabeelden van Boudewijn Huijbers, als voorproefje voor de beschrijving van de clubgeschiedenis die komend jaar, Deo Volente, het licht zal zien. En uiteraard waren er bloemen voor de leden van de lustrumcommissie onder voorzitterschap van Jan-Jaap Weve, die, naar aller oordeel, goed werk hadden verricht. In de nastoot, de overdracht der functies, tijdens de gewone clubbijeenkomst een week later, werd een derde verdienstelijk lid Paul Harris Fellow gemaakt. Het was oud-schoolleider Carel van Dijck, die tien jaar lang het weekbericht van de Nijmeegse club tot de beste van het district heeft weten te houden. Hij nam, met enkele anderen, afscheid van de jubilerende club.
Onder die anderen was Heleen Crul, bekend columniste (classificatie: Journalistiek), die niet alleen voor tal van gewone krantenlezers en de abonnees van Arts en Auto een boegbeeld en vraagbaak was, maar ook voor Rotary Nederland veel betekend heeft. Zij was een der eerste vrouwen in Rotary en uitte haar enthousiasme voor onze beweging door onvermoeibaar stad en land af te gaan om met pittige aanmoedigingen clubs over de streep te trekken die aarzelden om hun mannelijk eerstegeboorterecht op te geven. Wat mij betreft had ze daar wel iets aardigs over mogen horen. Nou, bij dezen dan, Heleen. Veel dank en het ga je goed hier en in Italië, waar je je schrijversleven onverdroten voortzet!
En RC Nijmegen? Die gaat gewoon door, met iets minder ouderen en iets meer jongeren. Op naar de honderd!
Wam de Moor was voorzitter van RC Nijmegen in 1988-1989 en gouverneur van district 1550 en gouverneur Internationale Zaken in 2000-2001.
Foto: RC Nijmegens 75 jaar begon met ontmoetingen in de tuin van Huis te Schengen. (Foto: Jacques van Schayk, RC Nijmegen)