RC Harlingen steunt Djoeke Dijkstra in haar klim naar de top

‘Na er zo lang naar toe geleefd te hebben is mijn Kilimanjaro avontuur alweer voorbij; het was in één woord FANTASTISCH! En vanavond ben ik hier om mijn ervaringen met jullie te delen’ zo begon Djoeke Dijkstra haar verhaal op 22 september bij RC Harlingen.

Aanleiding voor haar presentatie is de sponsoring van €1100 van RC Harlingen, waarmee Djoeke’s VSO Kilimanjaro Challenge is gesteund. Het was dan ook meer een persoonlijke uitdaging die Djoeke er toe aanspoorde om de Kilimanjaro te beklimmen. Met haar 5895m is Mount Kilimanjaro niet alleen de hoogste top in Afrika, maar ook de hoogste vrijstaande berg in de wereld. De voornaamste reden voor de expeditie was het inzamelen van geld voor de internationale ontwikkelingsorganisatie Voluntary Services Overseas (VSO).

‘Ik had de Kilimanjaro voor mezelf kunnen beklimmen’ zegt Djoeke ‘maar de klim te doen en daarmee een goed doel te ondersteunen maakt de tocht nog zoveel betekenisvoller’

Een hoogtepunt van de tocht was het bezoek aan een VSO project, waar de deelnemers met eigen ogen konden zien waar het geld dat zij hadden opgehaald naar toe zou gaan. In één van de gezinnen die de groep bezocht heeft woonde een vrouw van 24, met haar kinderen en de vader van de kinderen; allemaal besmet met HIV/AIDS. Haar werd gevraagd wat haar droom was, waarop haar antwoord was: ‘I do not have a dream. For having a dream, you need hope, and I do not have any hope’. Dankzij de bijdrage van RC Harlingen en van de andere sponsoren kan VSO dit gezin, en vergelijkbare gezinnen in Nairobi, een toekomst en daarmee hoop bieden. Dit doet zij onder andere door educatie over gezondheid, hygiëne, en de mogelijkheden voor het voorzien in eigen levensonderhoud en daarnaast door het beschikbaar stellen van medicijnen tegen HIV/AIDS.

‘De tocht zelf was heel bijzonder’ vertelt Djoeke. ‘De natuur is ontzettend mooi en veelzijdig, met iedere paar honderd meter stijgen waan je je in een compleet andere omgeving’. ‘Ook was het Tanzaniaanse team geweldig! Er werd goed voor ons en onze spullen gezorgd, het eten was erg goed en zonder de gidsen hadden de meeste mensen de top niet weten te bereiken.’ Zelf heeft Djoeke de top – tot haar eigen grote teleurstelling – niet gehaald. Op 5400m hoogte heeft zij vanwege hoogteziekte moeten besluiten om terug te gaan naar het basiskamp. Djoeke heeft echter besloten het er niet bij te laten zitten, de ervaring was naar haar eigen zeggen te goed om niet nog een keer te doen: ‘dit keer heb ik de top niet gehaald, maar ik wil het graag volgend jaar nog een keer proberen... misschien niet voor het goede doel, dat hangt er vanaf of ik nieuwe sponsoren weet te vinden; maar wel een andere route, een iets andere voorbereiding, en zeker weten een nieuwe, mooie ervaring om naar uit te kijken!’