Hola a todos,

18-05-2010, Tepic

Ja, dan zit zo’n exchange-jaar er bijna op. Wat is de tijd voorbij gevlogen. Een jaar geleden zat ik in de stress over wat ik allemaal mee moest nemen, moest regelen, zenuwen voor wat komen ging en zag ik erg op tegen het afscheid nemen. Nu een jaar later heb ik precies hetzelfde. Een dubbel gevoel. Ontzettend veel zin om weer terug te gaan naar huis, mijn familie en vrienden te zien. Maar als ik denk aan afscheid nemen word ik nu al verdrietig. Afscheid nemen van veel mensen die in zo’n korte tijd zo belangrijk zijn geworden, en voor hoelang neem je afscheid? Ik had nooit gedacht dat een exchange-jaar ook zo moeilijk kon zijn. Maar belangrijker een onvergetelijke ervaring!

Een jaar in México. In de hoofdstad van de staat Nayarit; Tepic. Een heel jaar op de universiteit gezeten, de opleiding Toerisme gevolgd. Een opleiding die mij en mijn Finse vriendinnetje de mogelijkheid gaf om heel de staat te leren kennen. Van de mysterieuze eilanden, tot de prachtige stranden en van het regenwoud met zijn indrukwekkende watervallen tot de bergen met zijn inheemse bevolkingstammen. Daarbij het erg getroffen met onze Rotary gastclub en gastgezinnen. Een erg actieve Rotary hier die ook velen reizen voor ons heeft georganiseerd met als hoogtepunt een drie weken lang durende reis ‘La Ruta Maya’. Met ruim 40 exchangers trokken we van de west-kust richting de oost-kust, doorkruisten we 9 staten en hebben de mooiste plekken van México bezocht. Piramides van de Azteken en Maya’s, Mexico city één van de grootste steden van de wereld, watervallen met blauw water, kleine dorpjes met schattige kerkjes en uiteindelijk het witte strand, de helder-blauwe zee en de palmbomen van Cancun. Uitgegaan in de tofste discotheek van México en daar tot in de vroege uurtjes gedanst. De drie mooiste weken van mijn verblijf hier, ontzettend veel mensen leren kennen; echt een onvergetelijke reis.

Aankomende vijf dagen met het hele Rotary-district hebben we een afsluitende conferentie in Puerto Vallarta, één van de mooiste badplaatsen aan de west-kust. Voor de laatste keer met iedereen samen, dat gaat nog best moeilijk worden. Daarna komt mijn moeder uit Nederland me voor twee weken bezoeken en dan heb ik nog maar één maand om alles er uit te halen wat er in zit!

Nu na negen maanden kan ik met trots zeggen dat ik de taal ‘Spaans’ echt best wel vloeiend spreek. Boos worden, verdrietig zijn, blij zijn en dagdromen in het Spaans; het gaat allemaal vanzelf. Kan ik ook zeggen dat México een land is met een sprookjesachtige natuur, een bijzondere cultuur, hele gastvrije mensen en het lekkerste eten van de hele wereld!

Ik had dit nooit willen missen!

Besos de México,

Roos Thijssen