Mi Argentina!

Na mijn hele leven uitgekeken te hebben naar deze uitwisseling, een jaar lang voorbereiden, zit het er nu bijna op. Ik kan het nog niet zo goed bevatten en wil er nog niet aan denken. Nog maar even en dan is dit grote avontuur afgelopen. Een jaar vol nieuwe ervaringen, nieuwe vrienden, nieuwe families, een nieuw leven. Natuurlijk was het niet altijd lang leven de lol, er zijn ook moeilijke momenten geweest, waar ik daarna weer sterker uit kwam.

Ik weet nog goed dat ik hier in Córdoba aankwam en dacht: ‘’ Wat doe ik hier’’. De eerste week heb ik in het huis van mijn counselor doorgebracht en dat was niet de leukste week laten we maar zeggen. Op mijn verjaardag ging ik naar mijn 1^e familie en vanaf die dag werd het alleen maar beter. Ik begon samen met mijn oudste gastzus op school, maakte daar nieuwe vrienden en vriendinnen, kwam steeds beter uit de voeten met het spaans, uitnodigingen voor feestjes kwamen binnen en ik begon echt een Argentijnse meid te worden.

In oktober was het tijd voor de Zuidreis, samen met alle uitwisselingsstudenten uit het district. Het was een onvergetelijke reis. We konden elkaar allemaal goed leren kennen en vriendschappen werden gemaakt voor het leven. Na deze reis ben ik ook veel op gaan trekken met de uitwisselingsstudenten in Córdoba. Je zit toch allemaal in hetzelfde schuitje, dus je begrijpt elkaar als geen ander.

Vanaf eind november tot begin maart had ik zomervakantie. Kerst en oud&nieuw heb ik samen met mijn eerste familie gevierd, geweldig om dit een keer in een totaal andere cultuur te mogen meemaken. In Januari ben ik met deze familie op vakantie naar Chili geweest en toen was het uitkijken naar de komst van mijn ouders in februari. Samen hebben we gereisd door heel Argentinië. Ik kon ze eindelijk laten zien waar ik leefde, met wie, hoe etc.

Daarna ben ik gewisseld van familie. Ik ben denk ik van het ene extreme in het andere gekomen. Twee totaal verschillende families. Ik ben van ze gaan houden of het mijn eigen familie was. Mijn eerste familie was heel formeel , religieus en strikt en mijn tweede familie totaal het omgekeerde. Veel nieuwe ervaringen opgedaan dus.

In maart ben ik begonnen met Spaans studeren. Het leven in Argentinië ging door en alles werd ‘’normaal’’, ik was heel gelukkig en had gewoon een leven hier. Ik vergat af en toe dat ik nu echt heel erg moet genieten want voor je het weet is het voorbij. In april mochten we weer met alle exchangers op reis, dit keer naar het noorden van Argentina. Het was opnieuw een fantastische reis maar iedereen had ook zoiets van: ‘’ dit is de laatste keer dat we elkaar allemaal gaan zien’’. Na de reis viel het afscheid erg zwaar, maar ik weet dat een aantal vriendschappen voor altijd zullen zijn en elkaar dus zeker gaan zien, waar dan ook ter wereld!

De tijd is omgevlogen! Voor nu is het vooral genieten van alles en iedereen om me heen. Samen lachen, samen huilen. Afscheid nemen van iedereen en van inmiddels ‘’mijn Argentinië’’. Dit jaar heeft mijn leven veranderd en ik zal vooral altijd terugkijken op dit onvergetelijke jaar.

Un beso grande,

Quirine Benschop