© 2021 Rotary in Nederland.
Alle rechten voorbehouden.
xx

wandeling Noordbarge

Na een hartelijke ontvangst met champagne op de voormalige boerderij in Noordbarge waar Harry en Astrid sinds een jaar wonen met hun gezin en een welkomst woord door Wytse, werden we door de plaatselijke burgemeester Onno rondgeleid door het schone dorp Noordbarge.

Een klein gehucht dat een van de oudste bewoonde plekken van Nederland vormt. Onze gids wees ons bevlogen op details en grotere lijnen. Zo zagen we hoge bomen die óf 150 jaar geleden geplant waren of dienden als bliksemafleiders voor boerderijen, óf die plekken aangaven waar vroeger boerderijen gestaan hebben. Er passeerden vele namen van mensen die in een bepaald huis hebben gewoond of daar nu wonen. We liepen langs de grenzen van het dorp waar voorbij vroeger slechts veengebieden rijkten tot ver in Duitsland. Toen daar woonwijken werden gebouwd, had de gemeente het plan ook de boerderijen in Noordbarge te slopen. Vanwege dat plan had de gemeente na de oorlog 18 boerderijen opgekocht, althans wat er van hen over was. Want het waren boerderijen die bij de slag om Noordbarge aan het eind van de oorlog in brand waren geschoten. 85 mensen raakten op één dag dakloos na een oorlog die voor hen rustig was verlopen. Toen de andere bewoners weigerden hun huis te verkopen, liet de gemeente het plan van de sloop varen waardoor de boerderijen tot op heden bewaard zijn gebleven. Duitsers wonen gemiddeld op 46 m2 pp, Nederlanders op 76 m2 pp, Noordbargers op een veelvoud daarvan. Gevoeligheden in het dorp over wie er wel en niet bij hor’n (‘Boer’ Hoor’n) werden ons niet gespaard. We liepen langs open ruimtes waar niet gebouwd mag worden en plekken waar (helaas?) wel gebouwd wordt. En we zagen vele vormen van erfafscheiding.  Een lage afscheiding werd geprezen, maar mensen die coniferen laten woekeren,  struiken laten groeien boven de toegestane 1.80m, anderen die een wal maken en daar bovenop nog een hoge rij struiken, en poorten met hoge massieve schuifdeuren riepen bij onze gids merkbaar irritatie op. De irritatie heeft te maken met zijn betrokkenheid bij het dorp en zijn zorgen over de toenemende individualisering waar de hoge afscheidingen een blijk van zijn.


1 / 4

 

Na vijf kwartier onderhouden te zijn op deze  interessante voettocht, waren we weer terug bij af waar in allerijl drankjes werden klaargezet en geschonken door o.a. Clariche. Ook het meegenomen eten werd uitgestald. Een waar feestmaal (helaas zonder Tiramisu) hadden de aanwezigen voor elkaar bereid.