© 2021 Rotary in Nederland.
Alle rechten voorbehouden.

Verslag Kenya (2) - dag 2 en 3

Verslag Kenia, dag 2 en 3

Gisteren en vandaag een lange dag gehad. Gisteren extra lang, vanwege Scann vergadering in de avond en daarna anderhalf uur proberen internetverbinding te krijgen – zonder succes.

Vandaag een enorm lange dag, vanwege de lange trip naar Laikipia. Van 8 in de ochtend tot 8 in de avond – en dan nog diner…
Vandaar een verslag over twee dagen. Kort maar krachtig gezien de beperkte tijd en beperkte internet connectie.

De hoogtepunten:
Gisteren naar menengai geweest. De trip naar de eerste tank was al bijzonder spannend. Een lang modderig pad, met vele kuilen en elke keer vastlopers op de loer. Gelukkig niet de auto uit geweest om te duwen. De bewuste “beneficiary” (zo noemen ze een tank eigenaresse) was zeer happy en had inmiddels wat koeien. De mest werd weer op slimme wijze gebruikt om de geplante fruitboompjes te bemesten. We hebben het fruit gelijk maar geproefd…

Simone was overigens zo heldhaftig om het geplaatste toiletgebouwtje te testen; bevat overigens niet meer dan een gat in de grond met muur en deur….

Eind van de ochtend een regionale tablebanking meeting bijgewoond. Ontvangst was met gezang en dans, met aansluitend boompjes planten en soort van vergadering in aanloop naar het bankieren. Indrukwekkend en mooi om te zien. Sommige Nederlandse Rotarianen hebben ook maar een bankrekening geopend; Simone heeft nu ook een tegoed. Staat daar wel veilig lijkt me.

Opvallend is steeds dat de naam van Hans van L bijna overal wel eens genoemd wordt. We missen hem op de tour! Overigens zijn de recente trips van Steef en Tjalling ook niet uit het geheugen hier.

De lunch hebben we gebruikt tijdens de Rotary vergadering. Grappig dat er ook andere buitenlandse Rotarians in town waren die meededen. Betroffen lieden uit Italie en Australie.

Lou ten Cate heeft namens ons (of namens Hans) even het woord gevoerd en gemeld dat het einde van het project in zicht komt, aangezien we de 6000 tanks in het vizier krijgen. We moeten dus gaan nadenken over nieuwe stappen en overhandiging. Wel verrassend, ook bij de rest van de groep, aangezien we geen standpunt hadden afgestemd. Moeten we nog verder over spreken dus.

Wel duidelijk is dat de behoefte in de gemeenschappen groot is. Overal waar we zijn geweest vraagt men ons wanneer er weer tanks komen. Het ligt al (te) lang stil en de behoefte is groot. Men ziet duidelijk de verbetering van het leven en inkomen na komst van een tank. De boodschap dat er ruim 900 tanks aankomen levert steeds applaus op.

In de middag nog een ladies
community bezocht.
Uiteraard weer ontvangen
met gezang en dans en
aansluitend thee drinken,
opgeluisterd met zoete
aardappel (gebeurt eigenlijk
elke keer).





Eén van de eerste tanks . . .

In de avond hebben Tineke en ik, samen met Lou en Joop (anderen mochten niet van Lou?) de Scann meeting bezocht. Indrukwekkend. Mr Gilani leidde de vergadering met verve en het werd ons duidelijk dat de club leunt op vele donaties en giften van o.a. de gehele Gilani familie (feitelijk van over de hele wereld). Ik heb daarbij aangekondigd dat we ook een duit in het zakje kwamen doen, maar ze wisten het bedrag al tot op de euro (van Tjalling vernomen). De officiele overhandiging van de cheque met mooie woorden van ondergetekende werden gelukkig wel erg gewaardeerd. De aanwezige Lions club member van Nakuru was ook onder de indruk en kan waarschijnlijk niet achterblijven nu.

Onze steun aan Margaret werd ook genoemd en zeer gewaardeerd.

Leuk ook om te vermelden dat een van de Scann studenten een uitvinding heeft gedaan mbt opladen van mobiele telefoons en daar nu de wereld voor afreist, met steun van de wereldbank. Ze doen dus echt iets goeds!

Vandaag vroeg opgestaan om samen met Tineke voor dag en dauw het cricket en voetbal veld rond te rennen. Fris en en fruitig aan het vroege ontbijt dus om om 8 uur paraat te staan voor een hele lange bustrip naar Laikipia (letterlijk een paar uur). Onderweg hadden we Margaret opgepikt, waarna Tineke en ik met haar konden spreken tijdens de lange busrit. Een ingetogen, bescheiden en erg slimme jonge vrouw die studeert voor schoolteacher. Bij het spreken over Hans van L werd ze zowaar toch een beetje emotioneel.
Tussenstop was bij de evenaar. Leuk om te doen en vermoedelijk bekend bij velen uit verhalen uit het verleden.

Vervolgens een stuk of 6-7 tanks bezocht van de familie Van der Laan en gelukkig ook nog 1 van de protestantse kerk.

Rond het middaguur nog een regionale meeting bijgewoond met mooie woorden van ons allemaal en tweede helft van de middag een community bezocht waar ook mannen meewerkten aan het 6T project. De verhalen van de beneficiaries waren zonder uitzondering mooi en indrukwekkend. We doen echt iets goeds!

De lange busrit was bijzonder. Nog nooit zulke slechte wegen meegemaakt. Ook moeilijk te beschrijven. Stel je maar landweggetjes met vele kuilen voor. Ook daar waar het (deels) geasfalteerd is… En dat met 8 man in een busje.

Morgen weer een lange dag en een nieuw verslag als dat lukt (’s avonds watercommissie-vergadering).

Rotariaanse groeten,
HANS, mede namens Tineke