Maandag 7 november - Annemarieke Nierop

Het is ons een groot genoegen te vermelden dat maandag 7 november wederom een zeer interessante gast en spreekster, mogen verwelkomen in onze club. Annemarieke Nierop, verbonden aan de Wiardi Beckmanstichting als onderzoeksprojectleider, zal een voordracht geven over


‘Ouder worden: hoe willen we dat in de 21ste eeuw?’


Welke wensen en zorgen hebben mensen als ze nadenken over ouder worden? De Wiardi Beckman Stichting vroeg het deze zomer aan een kleine tweehonderd 66-plussers, van Friesland tot Limburg. Bij het afnemen van deze diepte-interviews werd de Wiardi Beckman Stichting geholpen door 130 vrijwillige interviewers. Zij spraken met mensen in hun eigen stad of wijk. Een groot deel van deze interviews staan online op www.vanwaardelokaal.nl/interviews.

Het doel van het onderzoek van de Wiardi Beckman Stichting is om te kijken hoe de veranderingen in de zorg per 1 januari 2015, uitpakken in het leven van alledag. Uitkomsten uit het onderzoek worden vervolgens vergeleken met ander onderzoek en besproken met wetenschappers. Dit leidt ten slotte tot adviezen aan landelijke en lokale politici.

Het onderzoek loopt nog, maar WBS-onderzoeker Annemarieke Nierop vertelt alvast over de voorlopige uitkomsten van het onderzoek. Na afloop van deze presentatie gaan we met elkaar in gesprek over dit onderwerp.



Over Annemarieke


Annemarieke Nierop (1973) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de UvA en retorica aan Northwestern University Chicago, ze werkte o.a. als freelance eindredacteur voor Het Financiële Dagblad, als journalist en als communicatieadviseur. Sinds 2007 werkt ze voor de Wiardi Beckman Stichting – het wetenschappelijk bureau van de PvdA. Ze houdt zich daar o.a. bezig met arbeidsmarktvraagstukken. Op dit moment leidt ze het onderzoek ‘Van Waarde Lokaal’, waarin wordt onderzocht hoe de decentralisatie van de verzorgingsstaat naar de gemeenten uitpakt in de praktijk.



Over de Wiardi Beckman en de stichting

Naar Wiardi Beckman is het wetenschappelijk bureau van de Partij van de Arbeid genoemd: de Wiardi Beckman Stichting. Herman Bernard Wiardi Beckman, bijgenaamd Stuuf (Nijmegen, 4 februari 1904 – Dachau, 15 maart 1945), was een Nederlands politicus en een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wiardi Beckman was namens de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP) lid van de Eerste Kamer.


Wiardi Beckman stamt uit een patriciërsgeslacht. Zijn overgrootvader Meindert Wiardi Beckman was van 1857 tot 1858 minister voor Hervormde Eredienst en lid van de Raad van State (1858-1863), zijn vader Jacob Wiardi Beckman was zenuwarts en psychiater en zijn moeder Everdina Suzanna Kuenen kwam uit een geslacht van wetenschappers. Op 3 december 1927 trad hij in het huwelijk met Maria Petronella Margaretha Wackie Eysten, met wie hij drie dochters kreeg.


Beïnvloed door zijn moeder raakte Wiardi in de ban van het socialisme. De latere fractievoorzitter van de PvdA Marinus van der Goes van Naters bewoog Wiardi Beckman ertoe om als achttienjarige lid te worden van de SDAP. Wiardi Beckman studeerde op dat moment geschiedenis aan de Leidse universiteit bij de befaamde historicus Johan Huizinga en was een actief lid van het Leidse studentencorps. Later werd hij door het partijbestuur van de SDAP aangetrokken om Pieter Jelles Troelstra te helpen bij het voltooien van zijn Gedenkschriften. Na de dood van Troelstra in 1930 schreef Wiardi Beckman het laatste deel hiervan.


Vervolgens trad hij in dienst van de krant Het Volk, eerst als assistent-hoofdredacteur en later (1937-1940) als algemeen politiek hoofdredacteur. In 1937 werd hij tevens lid van de Eerste Kamer. Bij demobilisatie in september 1939 had Wiardi Beckman zich vrijwillig bij het leger gemeld. In mei 1940 werd hij gedetacheerd bij de Generale Staf en was hij een van de opstellers van de proclamatie waarin generaal Winkelman de capitulatie aan het Nederlandse volk meedeelde.


In de bezettingstijd was Wiardi lid van de redactie van de illegale krant Het Parool.


In de nacht van 17 op 18 januari 1942 werd hij met Frans Goedhart op het strand bij Scheveningen gearresteerd bij een poging op verzoek van 'Londen' naar Engeland te ontsnappen. Hij verbleef onder andere in de concentratiekampen Natzweiler en Dachau. In Dachau ontmoette hij op 2 oktober 1944 Nico Rost. Rost en Beckman voerden er gesprekken over journalistiek en de wenselijke politieke situatie in Nederland na de oorlog.


Wiardi Beckman stierf in de nacht van 14 op 15 maart 1945 in Dachau op 41-jarige leeftijd aan vlektyfus.


Wiardi Beckman was een politicus die ruimheid van blik en soepelheid van optreden verenigde met beginselvastheid en persoonlijke moed. Een combinatie van eigenschappen die hem - ware hij niet te vroeg gestorven - tot een staatsman had kunnen maken.