Bericht over opening waterzuivering

Het verslag dat Theo van der Sman over de gebeurtenissen van dinsdag 13 februari, een belangrijke dag:

 

Woensdagmorgen 14 februari 2018

 

Terwijl de jungle langzaam wordt overvallen door de wedergeboorte van het licht van de zon, breekt voor ons ook de dag weer aan. Het is voor Wim Fransen en ondergetekende een bijzondere nacht geweest. Terwijl de andere groepsleden in een hotel in Anaradnapura verbleven, (ongeveer een uur rijden van hier), verbleven wij in de jungle. Je moet de kakkerlakken en alle andere ongedierte er maar bij lief nemen. De deur van de geïmproviseerde badkamer langzaam opendoen om niet verrast te worden door nog grotere gasten die zich niet zomaar laten verjagen. De jungle heeft in de donkerte nu eenmaal een ander type levende bevolking dan overdag. Voor hen is de oude natuurwet van toepassing ' eten of gegeten worden'. 

 

Gisteren hadden wij de opening van de twee waterfilters, een geschenk van Rotaryclub Neede met behulp van anderen een niet te vergeten Rotary International. Met name onze dokter Wim Fransen werd in het zonnetje gezet, hij heeft er jarenlang veel voor gedaan. Deze opening was voor hem een bekroning. Zelfs de marmeren plaquette hield daar blijkbaar rekening mee, want daar stond niet dank aan Wim Fransen maar WIN FRANSEN. Binnen de gedachte van een win win systeem niet verkeerd natuurlijk. Er waren veel mensen op de been en de bisschop van Kurunegala zegende het geheel in. De ongeveer 150 aanwezigen kregen watertanks uitgereikt, elk kan 20 liter bevatten. Wim was de eerste die een volle watertank met 20 liter aan een oude man overhandigde. Er waren zo'n 30 personen gekomen met nieraandoeningen, hun aanwezigheid onderlijnde de noodzaak van de filters. De capaciteit is opgevoerd van 7 duizend liter per dag naar 23 duizend liter per dag, binnenkort tot 38 duizend liters. Het water is nu gelijkwaardig aan Spa blauw en niet te vergeten, dat het water geen smaak heeft, het voormalige water proef je na een uur nog in je mond. 

 

Vandaag hebben wij eerst een viering in het kerkje, het is uiteindelijk ook Aswoensdag, daarnaast is het eveneens Valentijnsdag, ik laat mij dus graag verrassen. Anderen zullen verrast reageren op wat ik ze geven zal, verrast misschien zelf in de betekenis van onaangenaam. Ik ben altijd nogal ruimschoots met het aanbrengen van de as. Ik hoop dat father Ajith wat as beschikbaar heeft, anders ga ik wel as op halen, men kookt hier immers op hout. Trouwens wat zal ik mij druk maken, er is ook nog iemand in ons gezelschap iemand die nogal doorrookt. Wij kunnen dus altijd nog onze toevlucht zoeken. 

 

Vandaag gaan we het plaatselijke ziekenhuisje bezoeken, er is wel een tandarts beschikbaar voor de regio, er is zelfs een ruimte beschikbaar zodat hij werken kan. Maar als je geen apparatuur hebt dan hebben die 20 duizend mensen er niks aan. Het is dus duidelijk wat de bedoeling is. Mijn tandarts boort behoudens mijn gebit ook al jaren mijn bankrekening aan. Hij kan dus eerdaags een telefoontje verwachten met een vraag. Ik heb overigens een uitstekende tandarts en daarbij ook nog een uiterst sociale, we komen er vast wel goed uit. De dokter in het ziekenhuisje verblijft daar zowat dag en nacht. Dee meeste mensen hebben niet de vreugde van een mobieltje een de verbinding is ronduit slecht. Als hij van zijn plek gaat heeft niemand er nog iets aan, men moet dus naar hem toegaan. In het ziekenhuisje is hij soms moeilijk vindbaar, de reden is eenvoudig, bij tijden van grote hitte slaapt de man in het mortuarium. De moraal: Men moet iets voor doen om het verstand koel te houden.  

 

Hartelijke groet.

 

Theo van der Sman.