© 2021 Rotary in Nederland.
Alle rechten voorbehouden.

"Water nu en later"

„Water nu en later“

E N K H U I Z E N vrijdag 22 september 2006

MT

S y m p o s i u m ‘ W a t e r , n u e n l a t e r ’

.

.

.

.

.

.

Heel apart. Het gaf zo’n goed en bijzonder gevoel na afloop, vonden Hans en ik toen we in de boot met het avondrood aan de horizon en tegelijkertijd een prachtige regenboog aan het zwerk, huiswaarts gingen. Ethiopië, Oeganda en Kenia waren ineens zo dichtbij gekomen. Met hun schoon drinkwaterprobleem. Wat stak het goed in elkaar deze dag. Goed georganiseerd door Dorcas. Een organisatie die wereldwijd staat als een huis. Georganiseerd op een goede lokatie, het Zuiderzeemuseum, waar we zo vooral ook de historie van ons eigen drinkwaterbeheer konden terugzien. Met aansprekende gasten in ons midden die na afloop heel gemoedelijk bij de deelnemers aan tafel gingen. En er waren ruim honderd aanwezigen, de zaal was uitstekend bezet. En er was een geluidsinstallatie die het deed. En da’s lang niet altijd het geval.

Kamera vergeten. Wat ‘n sukkel. Maar pen en papier bij de hand, een beetje vooraan met m’n goeie oor naar de luidsprekers gericht, zittend naast een tijdens de inleiding reeds volkomen in slaap gedommelde buurman van een Amsterdamse rc club, zo kon hij me nog net voor het sluiten der luiken mededelen. Dit ‘slaapfenomeen’ tref je steeds vaker aan op namiddagse bijeenkomsten, moet ik constateren. Gelukkig zie ik na afloop Jaap Bos met zijn kamera in de weer, waardoor we in deze Movements toch weer mooie platen kunnen plaatsen. Tevens waren Loek Duyn, Hans Aupers en Ber Jonk present.

Klaas Wilting, laatstelijk vooral bekend om het schaatsen op schoon, maar bevroren drinkwater, oud-politievoorlichter van Amsterdam, voelde zich helemaal thuis als ambassadeur voor Dorcas en leidde de bijeenkomst vlekkeloos en begroette de gasten, pers, gemeenteverte-genwoordigers en sponsors.

Directeur Erik Schilp van het Zuiderzeemuseum, beet het spits af met een korte inleiding met de openingszin: ‘God created earth, but the Dutch built their own country’.

Vervolgens was het woord aan Jaap Kerkhoven, conservator van het museum die met historische foto’s uitleg gaf over het waterbeheer en -gebruik in ons land: ‘Water, een zaak van leven en dood’, zo eindigde hij zijn betoog.

Alfred Schrijver, gouverneur van ons district haalde de nogmaals de bekende wateraandachtspunten aan: er is een tekort en/of het is te sterk vervuild om als drinkwater te dienen. Projecten dienen in regioverband opgepakt te worden en D1580 moet een alliantie aangaan met D9200 in Oost-Afrika om via Matching Grants veel, heel veel geld te genereren voor de waterprojecten. ‘’LEAD THE WAY’, neem het voortouw, laat je zien!

Peter Wiers, bijzonder enthousiast secretaris van de Waterwerkgroep D1580, benadrukte het belang van de samenwerking met de lokale bevolking, kerken, ziekenhuizen, scholen, dorpsgemeenschap en vooral de vrouwen. De landen waarop gericht wordt zijn: Oeganda, Tanzania, Ethiopië, Kenia en de items waar het om draait zijn: bronbescherming, trenching, dammen, putten en voorraadtanks. ‘Be the change you want to see in this world’.

Ruud van Eijle, directeur Dorcas Hulp Nederland laat ons 8 seconden stil zijn. ‘Weer een kind overleden omdat het geen schoon drinkwater tot zijn beschikking heeft. Elke 8 seconden. Wat wilt u drinken in deze zaal? Voldoende voorradig voor ons!’ Hij brengt diverse aspecten van Dorcas voor het voetlicht en legt uit dat er ‘zonder water geen ontwikkelingswerk’ is. Dat er in de loop der jaren al vele ondernemers zijn meegereisd naar projecten overal ter wereld. Dat deze ondernemers direct hun toezegging hebben gedaan om Dorcas belangeloos terwille te zijn. Veelal in natura (bijv. transport van goederen) maar ook in financiële zin. Hij vestigt de aandacht op de Afrika –reis medio november waar enkele projecten worden bezocht en een ontmoeting met de Rotaryclub in Adis Abeba zal plaatsvinden (‘onze’ waterambassadeur Hans Aupers zal daar ook aan deelnemen). ‘Dorcas, meer dan een druppel…’ is de slogan waarmee Van Eijle zijn indrukwekkende inleiding een pay-off geeft.

Toen was het moment daar, dat de Afrikaanse gasten om beurten hun verhaal mochten doen. Vertegenwoordigers die aanzien hebben en dit seminar een bijzondere status gaven. Zij konden ons vertellen hoe de situatie in respectievelijk Ethiopië, Kenia en Oeganda werkelijk is. Zij bevestigden met hun uitleg als het ware al datgene wat ons via Dorcas Hulp en de Rotary waterwerkgroepen al bekend gemaakt was. Toch gaf hun uitleg een nog beter beeld van de schrijnende en verdrietige watersituaties in hun landen. Het was goed om te vernemen dat er in die landen, met name Oeganda een flinke concentratie van Rotaryclubs is, die allen zeer aktief zijn en waar zaakgelastigde Mirjam Blaak ook graag bereid is om kontakten te leggen. Voorts zijn er vrouwengroepen die het voortouw hebben genomen, want mannen in die landen…. Wel zijn de mannen overigens bereid veel support aan deze vrouwen te geven. Ook nemen deze vrouwengroepen de zorg voor onderwijs ter hand.

Ter afsluiting konden er nog enkele vragen uit de zaal beantwoord worden en kwam ter afsluiting een delegatie van vertegenwoordigers achter de tafel om een Declaration of Intend te ondertekenen, waarbij Dorcas Hulp Nederland en Rotary International D9200 en D1580 een langdurige overeenkomst tot financiële hulp ten behoeven van waterprojecten aangaan met de landen Ethiopië, Kenia en Oeganda.

Vlnr: Klaas Wilting, achter de tafel Alfred Schrijver (gou-verneur D1580), mr Debebe (zaakgelastigde Ethiopië), Mirjam Blaak (tijdelijk zaakgelastigde van Oeganda, oor-spronkelijk Nederlandse!), mrs. Kalimi Mworia (ambassadeur Kenia), Ruud van Eijle (voorzitter Dorcas Hulp Nederland), Jaap de Zeeuw (oud-gouverneur), tijdens de ondertekening van de intentieverklaring.

Daarna was het tijd voor een glas schoon drinkwater of een alcoholische versnapering in en rond het kerkje dat ooit stond te Marken-Binnen, maar nu in dit museum. Daar werd behoorlijk nagefilosofeerd onder heerlijke weersomstandigheden en ter afsluiting van deze zo succesvolle middag was er een prima buffet waarbij vele kontakten werden gelegd en ervaringen werden uitgewisseld.

Fietser Hans van Gelder (Purmerend-Waterland) kon tijdens het dessert zijn verhaal doen over de fietstocht naar Santiago de Compostella, waaraan ook ‘onze’ Ber deelgenoot was. De fietsers oogsten een daverende ovatie en dat was en is dik verdiend.

Terugvarend in de museumboot naar de parkeerplaats op het ‘vaste land’, keek ik achterom naar daar waar ik dit allemaal had beleefd en tot mij genomen. Ik zag dat het goed was. Een bijzonder zinvolle ervaring rijker.

Foto rechts: de charmante dames Kalima Mworia (Kenia) en Mirjam Blaak (Oeganda) in het fraaie kerkje.

Kijk eens op www.water-nu-en-later.nl.