2e deel van het verslag.

Vandaag vertrek vanuit Bacolot. Met 2 busjes naar Sagay. Normaal een tocht van 2 uur, nu ruim een uur langer. reden een festival in Cadiz. Rare snuiters die filipino's. Langs en in de file werd iedereen met latex besmeurd. Niet helemaal duidelijk wat daar de bedoeling van was. Aankomst in het hotel was bijzonder. Gelukkig ' zelf sterren meegebracht'. Na een jaar kreeg Frank zijn schoenen terug die hij achter had gelaten.
Toch wel verrassend. Vervolgens een bezoek aan de toekomstige bewoners. De huidige onderkomens zijn gebouwd in een mangrovebos. Dus vloed = natte voeten. Ihome selecteert de gelukkigen. Zij mogen geen drank of drugsproblematiek hebben en niet gokken met hanengevechten. Erbarmelijke leefomstandigheden gezien. Alleenstaande moeder met 2 kids in een hut van 2,5 x 2,5 m. Maar nu ook 4 dolblije fam's die binnenkort in onze huizen gaan wonen, met water,elektra en septietank. Een indrukwekkend bezoek aan een eindeloos en bijna uitzichtloos gebied. Waar mensen toch hoop op toekomst houden. Toen via het strand, van waar de zee genadeloos heeft toegeslagen en nu nog dagelijks bij vloed haar tanden laat zien.
Voor mijn bouwreispartners volgde toen een emotioneel onderdeel: bezoek aan de bouwplaats en ontmoeten van de gezinnen die vorig jaar tot de gelukkigen behoorden. Respect! Op veel van de al gerealiseerde huizen hing een bord 'gesponsord door Red Horse Company' en ook 2 'Rotaryclub Zevenbergen'! En dan nog maar niet te spreken over de oprecht blije reacties van de vele kinderen en hun ouders! Meegebrachte cadeautjes maakten het feest en emotie nog groter. Bizar dat wij met relatief weinig geld voor deze gezinnen de uitzichtloze toekomst, samen met hen, kunnen ombuigen naar licht aan het eind van de tunnel.
Vervolgens rap terug naar ons onderkomen. Even evalueren en een biertje. Gevolgd door een maaltijd....met rijst. Taken voor morgen verdeeld. Om 07.30 op de bouwplaats!! Dus nu naar bed.